„Bieszczadzkie Morze”, czyli Jezioro Solińskie jest ogromną atrakcją Polski południowo – wschodniej i jednocześnie tej samej części województwa podkarpackiego. To największy pod względem pojemności sztuczny akwen wodny w Polsce. Powstał w latach 1960 – 1968 na skutek budowy zapory wodnej na Sanie. Stanowi on nie tylko ochronę przeciwpożarową i przeciwpowodziową dla regionu oraz znajdującą się poniżej zapory elektrownię wodną, ale także dużą turystyczną przynętę. Od kilku lat coraz liczniej przybywają tam turyści pragnący doświadczyć niezapomnianych wrażeń.

Jezioro Solińskie, to bardzo dobre miejsce dla fanów wodnych przygód. Jednoczesna bliskość gór, daje rewelacyjne połączenie walorów podnoszących atrakcyjność i możliwości wypoczynkowe regionu.

Cudna przyroda, świeże powietrze, bajeczne polodowcowe, pagórkowate krajobrazy… Tak właśnie w skrócie opisać można to miejsce – okolice Suwalszczyzny. Ten położony w północno – wschodniej części Polski, w województwie podlaskim region charakteryzuje się ogromnymi możliwościami dla uprawiania różnych form turystyki. Tam życie nabiera innego tempa. Spokój i cisza. Idealne miejsce na odpoczynek – ten bierny i czynny.

Atrakcyjność turystyczna Pojezierza Suwalskiego rośnie z roku na rok. Rezerwaty, pomniki przyrody, Wigierski Park Narodowy, ścieżki rowerowe i piesze. Konne oraz kajakowe trasy turystyczne, wiodące przez wyjątkowe, najciekawsze miejsca… Osobliwością przyrodniczą wschodniej części Pojezierza Suwalskiego jest Jezioro Hańcza, które jest najgłębszym (108,8m) polskim jeziorem. Naturalny, niezachwiany często niszczycielską działalnością człowieka krajobraz jest tu dużym potencjałem. Malownicze świerkowe lasy, bardzo czyste jeziora, kręte rzeki…

Na pograniczu trzech województw mazowieckiego, podlaskiego i warmińsko – mazurskiego leży kraina geograficzno – historyczna zwana Kurpiowszczyzną. Zalewy, łąki, pastwiska, pola, rzeki, lasy… Niezwykła architektura, spuścizna kulturowa i niesamowita gościnność i otwartość na turystów. Wszystko to składa się na krajobrazy Równiny Kurpiowskiej.

Sama nazwa tego regionu ma interesującą etymologię. Określenie „Kurpie” pojawiło się już w XVII wieku. Wtedy to od nazwy noszonych przez mieszkańców puszczy (zwanych Puszczakami), plecionych z łyka chodaków, czyli kurpi, podlascy i mazowieccy osadnicy szlacheccy tak właśnie ich nazwali. Oddać im należy zatem dążenie do oryginalności.

Granice regionu Kurpiowszczyzny ciężko jest określić nawet samym mieszkańcom. Adam Chętnik – badacz i miłośnik wszystkiego, co z Kurpiami związane oraz autor licznych publikacji dotyczących Kurpi tak określa jej obręb: od północy - dawna granica z Prusami Wschodnimi, od wschodu - rzeka Pisa wypływająca z jeziora Śniardwy i Wysoczyzna Kolneńska,  od południa - rzeka Narew i Międzyrzecze Łomżyńskie, od południowego zachodu - dolny bieg rzeki Omulwi, od zachodu natomiast - środkowy bieg rzeki Orzyc. Nie wszyscy jednak zgadzają się z tymi wyznacznikami.

Kierunek – Polska północna, region pomorski, na południe od pasa wybrzeża Bałtyku w rejonie Jastrzębiej Góry. Od Kartuz i Kościerzyny, aż po dolinę Wisły. Bajeczne widoki – jeziora, rzeki, malownicze strumienie, lasy, kwieciste łąki, pola, wzgórza i doliny… Oto bogactwo Pojezierza Kaszubskiego. Drugiego takiego miejsca nie ma w całej Polsce. Ze względu na dużą jeziorność region został nazwany pojezierzem. Patrząc jednak na niego, poznając go, ciężko go jednoznacznie sklasyfikować, opisać wyraźnymi ramami tyczącymi się ukształtowania terenu. Ryzykowne byłoby podjęcie się tego działania, ponieważ Kaszuby są synonimem zbyt dużej różnorodności.

Kaszuby pod każdym względem cechuje ogromna odrębność w porównaniu do całej Polski. Wiąże się to z przeszłością tego obszaru. Ukształtowany na bazie form polodowcowych, z wpływami Słowian i Germanów, pomorskich książąt, piastowskich królów, Krzyżaków, Prusaków, Ukraińców… wykształcił swoje zwyczaje. Niektórzy mawiają, że Kaszuby, to jakby państwo w państwie. Czy mają rację?

Rezerwat Pustelnik to stosunkowo młody rezerwat przyrody, bo powstały w 1997 roku w celu ochrony fragmentu naturalnych lasów liściastych, łęgowych i grądowych. Pustelnik znajduje się w okolicy gminy Włodzimirów blisko Konina.

Bieniszew znany jest szczególnie pokoleniu naszych seniorów, którzy to identyfikują to miejsce ze względu na obecność „ukrytego” klasztoru OO.Kamedułów. Klasztor zwany: Pustelnia OO. Kamedułów im.Pięciu Braci Męczenników. To właśnie tu pielgrzymowali ludzie z całego kraju, często pokonując setki kilometrów na pieszo.

Sam klasztor zlokalizowany za bramą oraz obejście Kamedułów tworzą niesamowity klimat. Pierwsze wzmianki o powstaniu kościoła notowane są na XV wiek i mimo zniszczeń dokonanych przez Niemców w czasie ostatniej wojny światowej zachowało się sporo zabytkowych akcentów architektury oraz malowideł ściennych. Ten klimat to szczególna surowość oraz prostota wykonania chociażby posągów świętych. Specyficzny klimat to także cała oprawa klasztoru zlokalizowana wśród przyrody: naturalnych stawów, malowniczych skromnych pomostów. Brak tu jarmarkowych przerysowanych miejsc przeznaczonych na odpoczynek, czy modlitwę.